سنگ‌های دستگاه ادراری از شایع‌ترین اختلالات سیستم ادراری در دام‌های کوچک هستند و بخش مهمی از مراجعات بالینی سگ‌ها و گربه‌ها را تشکیل می‌دهند. این سنگ‌ها می‌توانند در هر نقطه‌ای از دستگاه ادراری از کلیه تا پیشابراه تشکیل شوند و بسته به محل، اندازه، تعداد

ضعف و فلج عضلانی از شایع‌ترین نشانه‌های بیماری‌های نورولوژیک در سگ و گربه هستند و تشخیص دقیق محل آسیب و شدت آن نقش حیاتی در مدیریت بالینی و پیش‌آگهی دارد.Paresis نشان‌دهنده ضعف عضلانی و حرکت ناقص است و می‌تواند ناشی از ضایعه در CNS یا

مننژیت سگ و گربه به التهاب پرده‌های مننژ مغز این پت‌ها اطلاق می‌شود؛ یعنی دورا، آراکنوئید و پیا که مغز و نخاع را احاطه کرده‌اند. در سگ و گربه، مننژیت یکی از علل مهم بروز علائم نورولوژیک حاد یا تحت‌حاد است و می‌تواند به‌تنهایی یا

ضربه و آسیب به ستون مهره و نخاع در سگ و گربه یکی از جدی‌ترین اورژانس‌های نورولوژیک در پت‌ها است، زیرا نخاع نه‌تنها مسیر اصلی انتقال پیام‌های حرکتی و حسی است، بلکه توان ترمیم آن بسیار محدود می‌باشد. هرگونه آسیب به این ساختار می‌تواند باعث

هیدروسفالی و انسفالیت در سگ و گربه هر دو از بیماری‌های مهم نورولوژیک (عصبی) در پت‌ها هستند که اگرچه از نظر پاتوفیزیولوژی متفاوت‌اند، اما می‌توانند منجر به افزایش فشار داخل جمجمه، آسیب بافت مغز و بروز علائم عصبی شدید شوند. هیدروسفالی عمدتاً یک اختلال ساختاری

صرع (Epilepsy) یک اختلال مزمن نورولوژیک است که با تشنج‌های (Seizures) مکرر بدون علت شناخته‌شده یا ضایعه مغزی غیرطبیعی مشخص می‌شود. تشنج‌ها ناشی از فعالیت الکتریکی غیرطبیعی و ناگهانی در نورون‌های مغز هستند که می‌توانند موضعی (Focal) یا عمومی (Generalized) باشند. این فعالیت بیش از

میاستنی گراویس در سگ و گربه (Myasthenia Gravis) یکی از مهم‌ترین اختلالات نوروموسکولار خودایمنی در دام‌های کوچک است که باعث ضعف عضلانی پیشرونده و خستگی سریع عضلات می‌شود. در این بیماری، آنتی‌بادی‌هایی علیه گیرنده‌های استیل‌کولین در محل اتصال عصبی-عضلانی تولید می‌شوند و موجب اختلال در

ضربه مغزی یا Traumatic Brain Injury (TBI) در سگ و گربه به آسیب مغز ناشی از نیروی مکانیکی خارجی اطلاق می‌شود که می‌تواند عملکرد نورولوژیک حیوان را مختل کند. این آسیب ممکن است از عوامل مختلفی ناشی شود: تصادف با خودرو یا دوچرخه سقوط از

غدد فوق‌کلیوی در سگ و گربه در بخش کرانیال کلیه‌ها قرار گرفته‌اند و نقش کلیدی در کنترل متابولیسم، پاسخ به استرس، تعادل الکترولیت‌ها و فشار خون دارند. هر غده از دو بخش مجزا تشکیل شده است: قشر آدرنال (Adrenal Cortex) گلوکوکورتیکوئیدها (کورتیزول): تنظیم متابولیسم پروتئین،