هیدروسفالی و انسفالیت در سگ و گربه هر دو از بیماری‌های مهم نورولوژیک (عصبی) در پت‌ها هستند که اگرچه از نظر پاتوفیزیولوژی متفاوت‌اند، اما می‌توانند منجر به افزایش فشار داخل جمجمه، آسیب بافت مغز و بروز علائم عصبی شدید شوند. هیدروسفالی عمدتاً یک اختلال ساختاری

صرع (Epilepsy) یک اختلال مزمن نورولوژیک است که با تشنج‌های (Seizures) مکرر بدون علت شناخته‌شده یا ضایعه مغزی غیرطبیعی مشخص می‌شود. تشنج‌ها ناشی از فعالیت الکتریکی غیرطبیعی و ناگهانی در نورون‌های مغز هستند که می‌توانند موضعی (Focal) یا عمومی (Generalized) باشند. این فعالیت بیش از

میاستنی گراویس در سگ و گربه (Myasthenia Gravis) یکی از مهم‌ترین اختلالات نوروموسکولار خودایمنی در دام‌های کوچک است که باعث ضعف عضلانی پیشرونده و خستگی سریع عضلات می‌شود. در این بیماری، آنتی‌بادی‌هایی علیه گیرنده‌های استیل‌کولین در محل اتصال عصبی-عضلانی تولید می‌شوند و موجب اختلال در

ضربه مغزی یا Traumatic Brain Injury (TBI) در سگ و گربه به آسیب مغز ناشی از نیروی مکانیکی خارجی اطلاق می‌شود که می‌تواند عملکرد نورولوژیک حیوان را مختل کند. این آسیب ممکن است از عوامل مختلفی ناشی شود: تصادف با خودرو یا دوچرخه سقوط از

غدد فوق‌کلیوی در سگ و گربه در بخش کرانیال کلیه‌ها قرار گرفته‌اند و نقش کلیدی در کنترل متابولیسم، پاسخ به استرس، تعادل الکترولیت‌ها و فشار خون دارند. هر غده از دو بخش مجزا تشکیل شده است: قشر آدرنال (Adrenal Cortex) گلوکوکورتیکوئیدها (کورتیزول): تنظیم متابولیسم پروتئین،

خاک خوردن یا پیکا (Pica) در سگ‌ها و گربه‌ها، رفتاری است که در نگاه اول ممکن است تنها یک عادت عجیب یا حتی سرگرم‌کننده به نظر برسد، اما از دیدگاه علمی و دامپزشکی، می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات پنهان و جدی در بدن حیوان باشد. این